مجتمع فنی و حرفه ای آزاد یکتا رایانه

برنامه اتوکد را اجرا کنید. وقتی برنامه اجرا شد، پنجره WorkSpace باز می شود. گزینه AutoCad Classic را انتخاب کنید. صفحه دوبعدی اتوکد ظاهر می شود.

این برنامه شامل:

منوهای آبشاری که در بالای صفحه می باشد و تقریبا تمام دستورات کَد در این منوها می باشد.

منوهای تصویری که در قسمت بالا و کناره های صفحه می باشد. طریقه ظاهر کردن این منوها به این صورت است که بر روی یکی از منوهای تصویری کلیک راست می کنیم و دستوراتی را که می خواهیم انتخاب می کنیم.

خط فرمان که در پایین صفحه کَد قرار دارد. تمام دستورات کَد را می توان در خط فرمان نوشت.

نکته: چون در ترسیم نقشه سرعت و دقت برای ما خیلی مهم است، بنابراین پیشنهاد می کنم که از همین ابتدا تمام دستورات را در خط فرمان بنویسید و کمتر با منوهای تصویری و منوهای آبشاری کار کنید. البته روشهای مختلف اجرای یک فرمان را آموزش می دهم ولی بیشتر روی نوشتن دستورات تأکید می کنم.

صفحه اصلی کَد که به رنگ سیاه است و نقشه ها در این صفحه ترسیم می شود.

دستورات ترسیمی

در این نرم افزار با سه نوع مختصات کار می کنیم.

1)     مختصات مطلق: در این مختصات، اشکال از نقطه 0،0 ترسیم می شوند.

2)     مختصات نسبی: در این مختصات، اشکال از نقطه ای دلخواه که در صفحه انتخاب می کنیم قابل ترسیم است.

3)     مختصات قطبی: در این مختصات می توانیم خطوطی را که دارای زاویه هستند ، ترسیم کنیم.

منوی آبشاری دستورات ترسیمی، Draw می باشد.

منوی تصویری این دستورات را با کلیک راست کردن روی یک منوی تصویری و انتخاب Draw می توانیم ظاهر کنیم

Line 

برای ترسیم خطوط به اندازه های دلخواه استفاده می شود.

طریقه فعال نمودن:

1)     با نوشتن حرف L یا Line این دستور فعال می شود.

2)     انتخاب فرمان Line از منوی آبشاری Draw

3)     انتخاب این دستور از منوی تصویری

با فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم.

Specify first point:                   نقطه اول را انتخاب کنید

Specify next point or [undo]:    نقطه بعدی را انتخاب کنید   

با نوشتن حرف U به نقطه قبل برمی گردیم.

وقتی خطوطی را ترسیم کردیم با نوشتن حرف C آخرین نقطه ترسیمی به اولین نقطه ترسیمی وصل می شود و به اصطلاح شکل ما بسته می شود و از دستور خارج می شویم.

نکته 1: بعد از اجرای هر دستور باید کلید Enter را بزنید.

نکته 2: در برنامه اتوکد کلید Space مانند کلید Enter عمل می کند.

کاربرد مختصات در ترسیم اشکال

با استفاده از مختصاتی که قبلن توضیح دادم، شروع به ترسیم اشکال می کنیم. (این سه مختصات را با ذکر مثال توضیح می دهم.)

ترسیم با استفاده از مختصات مطلق:

می خواهیم با این روش یک مربع با اضلاع 50 میلیمتر رسم کنیم.

دستور Line را اجرا می کنیم. 0،0 را می نویسیم و کلید اینتر را می زنیم. (بعد نوشتن هر دستور یا عددی باید کلید اینتر را بزنیم). دقت کنید که مانند محور مختصات از نقطه 0،0 ، راست مثبت و چپ منفی، بالا مثبت و پایین منفی.

باید به سمت راست به اندازه 50 میلیمتر حرکت کنیم. بنابراین به سمت xها حرکت می کنیم و به سمت yها حرکتی نداریم، بنابراین می نویسیم 50،0 . حالا باید به سمت بالا به اندازه‌ي 50 حرکت کنیم، بنابراین نسبته به مبدأ به سمت yها 50ميليمتر حرکت کنیم و به سمت xها هم 50 ميليمتر حرکت مي‌کنيم، پس می نویسیم 50،50 . در این مرحله باید به سمت چپ 50 ميليمتر حرکت کنیم. باز هم نسبت به مبدأ مي‌سنجيم پس مي‌نويسيم 0،50 . 

حال به دو صورت می توانیم مربع را کامل کنیم:

1)     با تایپ حرفC ، که نقطه آخر ترسیمی را به نقطه اول وصل می کند.

   2)     مانند مراحل بالا عددها را بنویسیم: نسبت به مبدأ نقطه‌ي پاياني مي شود: 0،0

ترسیم با استفاده از مختصات نسبی:

در بیشتر مواقع می خواهیم از یک نقطه دلخواه روی صفحه شروع به ترسیم کنیم. به همین دلیل از این نوع مختصات دهی استفاده می کنیم.

برای استفاده از این دستور فرمان Line را اجرا کنید و یک نقطه دلخواه روی صفحه انتخاب کنید. تمام مراحل این ترسیم مانند بالا می باشد. با این تفاوت که قبل از نوشتن اعداد، @ را اضافه می کنیم. برای اینکه توضیحات تکرار نشود ، فقط نحوه نوشتن عددها را می گویم:

L (Enter را می زنیم)

یک نقطه روی صفحه انتخاب می کنیم

50،0@

0،50@

50،0-@

   C

 

سیستم‌ مختصاتی دکارتی (کارتزین):

 

این سیستم مختصاتی از در محیط یک بعدی از یک مولفه‌ی x ، و در محیط دوبعدی از دو مولفه‌ی x و y ، و در محیط سه بعدی از سه مولفه‌ی x و y و z ، تشکیل می‌شود که در نرم‌افزار کد چون محیط دو بعدی هستش از سیستم مختصاتی با مولفه‌های x و y استفاده می‌کنیم.

 

در سیستم مختصاتی دکارتی میشود به دو روش نقطه یابی کرد:

 

1) مختصات مطلق

2) مختصات نسبی

 

مختصات مطلق:

 

در این روش موقعیت تمام نقاطمون رو نسبت به یک نقطه باید بسنجیم که در کـــَد اصولاً نقطه‌ی 0،0 رو نقطه‌ی مبدأ می‌گیرن، به عبارت دیگه ما هر مختصاتی رو که می خوایم نقطه‌یابی کنیم کاری به سایر نقاط، نقطه بعدی یا قبلی نداریم و تنها موقعیت اون نقطه رو نسبت به مبدأ می‌سنجیم.

 

مختصات نسبی:

 

در این روش موقعیت هر نقطه، مختصاتش نسبت به نقطه‌ی قبل سنجیده میشه، در اینجا ما کاری نداریم با مختصات هیچ نقطه‌ای نداریم به جز آخرین نقطه و یا همون مختصات نقطه‌ی قبل

سیستم مختصاتی قطبی:

 

در این سیستم ما همون طوری که رسول عزیز گفتن می‌تونیم خط‌هایی که زاویه دارن رو رسم کنیم و موقعیت نقاطش رو پیدا کنیم. در این روش ما دو مولفه داریم که اولین مولفه (چون من خودم نمیدونم تو کــَد چه حرفی رو براش انتخاب کردن چیزی نمی‌نویسم تا رسول عزیز به موقع در موردش توضیح بدن) مقدار فاصله نقطه از نقطه مرجع (یا در واقع از مرکز قطب) ، و مولفه‌ی دوم مقدار زاویه، می‌باشد.

 

این سیستم هم دارای دو روش مطلق و نسبی می‌باشد که ایشالله اگه در کــَد این دو روش هم مورد استفاده بود من بعداً در موردشون توضیح میدم.

ترسیم با استفاده از مختصات مطلق:

در مواقعی که شکل دارای خطوطی با زوایای مختلف است از این روش استفاده می کنیم. در این روش مانند مختصات نسبی اعداد را می نویسیم با این تفاوت که در این روش فقط اندازه خط و مقدار زاویه را وارد می کنیم.

حال با ذکر یک مثال توضیح می دهم:

نکته: محاسبه زاویه در کد براساس دایره مثلثاتی محاسبه می شود یعنی بر خلاف عقربه های ساعت مقدار زاویه مثبت و در جهت ساعت  مقدار زاویه منفی می باشد.

می خواهیم یک مثلث متساوی الاضلاع  ترسیم کنیم که طول اضلاع آن 50 سانتیمتر است.

یک نقطه در روی صفحه انتخاب می کنیم. برای ترسیم قاعده مثلث ، مانند روش قبل عمل می کنیم: 50،0@

برای ترسیم ضلع دیگر ، نقطه انتهای خطی که ترسیم کرده ایم ، مرکز دایره مثلثاتی می شود. 120>50@

الان هم می توانیم حرف C را بزنیم و هم می توانیم عدد و زاویه را بنویسیم.120->50@

Ray

برای ترسیم خطوطی که از یک طرف ممتد می باشد.

طریقه فعال نمودن:

1-         نوشتن Ray در خط فرمان

2-         انتخاب دستور Ray از منوی آبشاری Draw

بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهید:

Specify start point: (نقطه شروع را انتخاب کنید)

Specify through point: (نقطه میانی خط را انتخاب کنید)       

به وسیله این دستور از یک نقطه که در ابتدا مشخص کرده اید ، می توانید بی نهایت خط ترسیم کنید

Construction Line

برای ترسیم خطوطی که از دو طرف ممتد می باشد.

طریقه فعال نمودن:

1-         نوشتن Xline در خط فرمان

2-         انتخاب دستور Construction Line از منوی آبشاری Draw

3-         انتخاب این دستور از منوی تصویری

بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهید:

Specify a point or [Hor/Ver/Ang/Bisect/Offset]:     (یک نقطه را انتخاب کنید) 

نکته: بیشتر دستورات اتوکد ، دارای زیر شاخه هایی هستند که جزء قابلیتهای آن دستور می باشند. (مانند دستور بالا که با انتخاب هر کدام از دستورات داخل کروشه ، دستور مورد نظر دارای قابلیت خاصی می شود.)

حال هر کدام از گزینه‏های داخل کروشه را توضیح می دهم:

 Hor

می توانیم خطوطی ممتد به صورت افقی رسم کنیم.

 Ver

می توانیم خطوطی ممتد به صورت عمودی رسم کنیم.

 Ang

با وارد کردن یک عدد به عنوان زاویه می توانیم خطوطی با زاویه مشخص ترسیم نماییم.

 Bisect

که با انتخاب دو نقطه در صفحه ، که نقطه اول مرکز خط و نقطه دوم نیمساز زاویه می باشد.

 Offset

با وارد کردن یک عدد به عنوان فاصله جابه‏جایی می توانیم خطوطی ممتد با فاصله‏های یکسان داشته باشیم. اگر هیچ کدام از این دستورات داخل کروشه را انتخاب نکنیم ، می توانیم با انتخاب یک نقطه در صفحه مرحله بعدی این دستور را اجرا کنیم.

Specify through point  (نقطه میانی خط را انتخاب کنید)    

Multiline

گاهی اوقات لازم داریم که دوخط موازی را با فاصله‏ای یکسان رسم کنیم. ( مانند خطوط دیوارهای یک ساختمان در نمای بالا) با استفاده از این دستور می توانیم دو خطوط موازی با فاصله یکسان رسم کنیم.

طریقه فعال نمودن:

1-         با نوشتن Ml یا  Mline در خط فرمان

2-         انتخاب دستور Multiline از منوی آبشاری Draw

بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

Specify start point or [Justification/Scale/STyle]:    ( نقطه شروع را انتخاب کنید)

حال هر کدام از گزینه‏های داخل کروشه را توضیح می دهم:

Justification

با انتخاب این گزینه می توانیم نقطه انتخابی را به روی خط بالا ، خط پایین یا وسط دو خط انتقال دهیم.

Scale

با وارد کردن یک عدد به عنوان فاصله بین دو خط می توانیم فاصله این دو خط را تعیین کنیم.

Style

با انتخاب یک برنامه نوشته شده توسط Word Pad ، که از قبل تنظیمات آن را نوشته‏ایم اجرا می شود. اگر هیچ کدام از این دستورات داخل کروشه را انتخاب نکنیم، می توانیم با انتخاب یک نقطه در صفحه مرحله بعدی این دستور را اجرا کنیم.

Specify next point: (نقطه بعدی را انتخاب کنید)

نکته: در دستوراتی مانند دستور بالا که به دستورات چند مرحله ای معروفند ، می توانیم بعد از انجام چند مرحله با نوشتن U به یک مرحله قبل بازگردیم و یا با نوشتن C نقطه انتهایی ترسیم را به نقطه ابتدایی متصل کنیم.

Polyline 

  برای ترسیم خطوط به هم پیوسته به کار می رود.

  طریقه فعال نمودن:

  1-         با نوشتن PL یا Pline در خط فرمان.

  2-         انتخاب دستور Polyline از منوی آبشاری Draw

  3-         انتخاب این دستور از منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

  Specify start point:(نقطه شروع را انتخاب کنید)

  Specify next point or [Arc/Halfwidth/Length/Undo/Width]:

  (نقطه بعدی را انتخاب کنید)       

  حال هر کدام از گزینه‏های داخل کروشه را توضیح می دهم:

  Arc

  برای ترسیم قطاعی از یک دایره به کار می رود.

  Halfwidth

  با نوشتن یک عدد به عنوان نصف ضخامت خط ، خط ترسیمی به صورت ضخیم و دو برابر اندازه داده شده ترسیم می گردد.

  Length

  با انتخاب این گزینه و نوشتن یک عدد، یک خط به اندازه عدد داده شده ترسیم می نماید.

  Undo

  عملیات ترسیم را یک مرحله به عقب برمی گرداند.

  Width

  با نوشتن یک عدد به عنوان ضخامت خط ، خط ترسیمی به صورت ضخیم ترسیم می شود.

   نکته1: برای اینکه ضخامت خط ترسیمی دوباره به حالت اول بازگردد باشد  یکی از گزینه های Halfwidth یا Width را انتخاب و عدد صفر را وارد کنیم. بعد از انجام این کار خطوط ترسیمی به صورت نازک ترسیم می شوند.  

 نکته2: این دستور نیز مانند دستورLine  است و مختصات‏های گفته شده در آن بخش، برای این دستور نیز کاربرد دارد.

3D polyline 

  این دستور مربوط به قسمت سه بعدی می باشد و در آن قسمت توضیح داده خواهد شد.

  Polygon

  برای ترسیم چند ضلعی استفاده می شود.

  طریقه فعال نمودن:

  1-         با نوشتن Polygon در خط فرمان

  2-         انتخاب دستور Polygon از منوی آبشاری Draw

  3-         انتخاب این دستور از منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

  Enter number of sides <4>:

  تعداد اضلاع را انتخاب کنید ، که می توانید از عدد 3 تا 1024را انتخاب کنید

  Specify center of polygon or [Edge]:  (مرکز چند ضلعی را انتخاب کنید)

  با انتخاب Edge ، باید نقطه انتهایی اولین ضلع را تعیین کنید.

  اگر مرکز چند ضلعی را انتخاب کنید ، باید مراحل زیر را طی کنید.

  Enter an option [Inscribed in circle/Circumscribed about circle] <I>:

  یک گزینه را وارد کنید.

  با انتخاب گزینه Inscribed in circle ، یک چند ضلعی در داخل دایره (محیط دایره) رسم می کند و با انتخاب Circumscribed about circle ، یک چند ضلعی بیرون دایره (محاط دایره) رسم می کند.

  Specify radius of circle:  (شعاع دایره‏ای که می خواهید چند ضلعی محیط یا محاط آن باشد را وارد کنید) 

Rectangle 

  برای ترسیم چهار ضلعی استفاده می شود.

  طریقه فعال نمودن:

  1-     با نوشتن Rec در خط فرمان

  2-     انتخاب دستور Rectangle از منوی آبشاری Draw

  3-     انتخاب دستور از منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

                                                                                           Specify first corner point or [Chamfer/Elevation/Fillet/Thickness/Width]: اولین گوشه را انتخاب کنید

   Chamfer 

  برای ترسیم پخ در گوشه‏های چهارضلعی استفاده می شود. با وارد کردن دو عدد به عنوان اندازه‏های پخ ، می ‏توانیم گوشه‏های چهارضلعی را پخ بزنیم.

Elevation 

  در فضای سه بعدی به کار می رود و برای اینکه شکل ترسیمی از سطح افق بالاتر یا پایین تر باشد به کار می رود.

Fillet 

  برای ترسیم منحنی در گوشه های چهار ضلعی استفاده می شود. با وارد کردن یک عدد به عنوان شعاع منحنی ، می توانیم گوشه های چهارضلعی را به صورت منحنی نرم کنیم.

  Thickness

  در فضای سه بعدی به کار می رود و برای وارد کردن ضخامت به کار می رود.

اگر هیچکدام از گزینه‏های بالا را انتخاب نکنید و یک نقطه را به عنوان گوشه چهار ضلعی انتخاب کنید و وارد مرحله بعدی این دستور شوید.

  Specify other corner point or [Area/Dimensions/Rotation]:

  گوشه دیگر را انتخاب کنید

  Area

  با وارد کردن مساحت چهار ضلعی و اندازه طول یک ضلع ، چهار ضلعی ترسیم می شود.

  Dimensions

  با وارد کردن طول و عرض و تعیین جهت چهار ضلعی ، یک چهار ضلعی ترسیم می کنیم.

  Rotation

  با وارد کردن یک عدد به عنوان زاویه می توانیم چهار ضلعی را تحت زاویه‏ای خاص ترسیم کنیم.

Arc 

  برای ترسیم کمان یا قطاعی از دایره استفاده می شود.

  طریقه فعال نمودن:

  1-     نوشتن Arc یا A در خط فرمان.

  2-     انتخاب دستور در منوی آبشاری  Draw

  3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

  Specify start point of arc or [Center]:  (نقطه شروع کمان را انتخاب کنید که با انتخاب Center می توانیم مرکز کمان را مشخص کنیم.

  Specify second point of arc or [Center/End]:  (نقطه دوم کمان را انتخاب کنید) که با انتخاب  Center یا End ، به ترتیب می توانیم مرکز یا نقطه انتهای کمان را انتخاب کنیم.

  Specify end point of arc:  (نقطه انتهایی کمان را انتخاب کنید)

  این دستور در منوی آبشاری Draw دارای چند گزینه است که به آنها می پردازم:

  3Point

  که با انتخاب 3 نقطه بر روی صفحه کمان ترسیم می شود.

  Start,Center,End

  با انتخاب نقطه شروع ، مرکز کمان و نقطه انتهای کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Start,Center,Angle

  با انتخاب نقطه شروع ، مرکز کمان و زاویه ، کمان ترسیم می شود.

  Start,Center,Length

  با انتخاب نقطه شروع ، مرکز کمان و طول کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Start,End,Angle

  با انتخاب نقطه شروع ، نقطه انتهایی و  تعیین زاویه ، کمان ترسیم می شود.

  Start,End,Direction

  با انتخاب نقطه شروع ، نقطه انتهایی و تعیین جهت برای کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Start,End,Radius

  با انتخاب نقطه شروع ، نقطه انتهایی و تعیین شعاع کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Center,Start,End

  با انتخاب نقطه مرکزی ، نقطه شروع و نقطه انتهایی کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Center,Start,Angle

  با انتخاب نقطه مرکزی ، نقطه شروع و  تعیین زاویه ، کمان ترسیم می شود.

  Center,Start,Length

  با انتخاب نقطه مرکزی ، نقطه شروع و  طول کمان ، کمان ترسیم می شود.

  Continue

  از آخرین نقطه ای که ترسیم شکل به پایان رسیده شروع به کشیدن کمان می کند.

Circle

  برای ترسیم دایره از این دستور استفاده می شود.

  طریقه فعال نمودن:

  1-     نوشتن C یا Circle درمنوی فرمان

  2-     انتخاب دستور از منوی آبشاری Draw

  3-     انتخاب دستور از منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

  Specify center point for circle or [3P/2P/Ttr (tan tan radius)]:     

  مرکز دایره را انتخاب کنید

  3P

  با انتخاب 3 نقطه بر روی صفحه می توانیم دایره را ترسیم کنیم.

  2P

  با انتخاب 2 نقطه بر روی صفحه می توانیم دایره را ترسیم کنیم.

  Ttr

  با انتخاب دو نقطه بر روی خط یا دایره و وارد نمودن شعاع دایره می توانیم یک دایره که به دوخط انتخاب شده مماس است را رسم کنیم.

  راهنمایی: برای ترسیم دایره با این روش ، دو خط که با هم فاصله دارند را رسم کنید و سپس از این دستور استفاده کنید.

  Specify radius of circle or [Diameter]:  (شعاع دایره را انتخاب کنید)

  اگر حرف Dرا انتخاب کنید ، می توانید با وارد کردن قطر دایره ، دایره را ترسیم کنید.

  این دستور در منوی آبشاری Draw دارای چند گزینه است که به آنها می پردازم:

  البته تعدادی از این دستورات را قبلن توضیح داده‏ام و فقط دستوراتی را که توضیح ندادم ، توضیح می دهم.

  Tan,Tan,Tan

  با انتخاب سه نقطه بر روی خط یا دایره ، می توانیم یک دایره رسم کنیم.

Donut

  برای ترسیم دایره تو خالی (تیوب) به کار می رود.

  طریقه فعال کردن:

  1-     نوشتن کلمه Donut در خط فرمان.

  2-     انتخاب دستور از منوی آبشاری Draw

  3-     انتخاب دستور ز منوی تصویری

  بعد از فعال شدن این دستور باید کارهای زیر را انجام دهیم:

  Specify inside diameter of donut <0.5000>:  (قطر داخلی تیوب را انتخاب کنید)

  Specify outside diameter of donut <1.0000>: (قطر خارجی تیوب را انتخاب کنید)

  Specify center of donut or : (مرکز تیوب را انتخاب کنید)

  نکته:اگر قطر داخلی تیوب از قطر خارجی آن بیشتر باشد ، نرم افزار قطر بزرگتر را به عنوان قطر خارجی در نظر می گیرد.

Spline

برای ترسیم خطوط نامنظم و یا منحنی‏هایی که شعاع نامشخص دارند استفاده می‏شود. طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن SPL در خط فرمان

2-     انتخاب دستور Spline از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری با فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام می‏دهیم:

Specify first point or [Object]:   اولین نقطه را انتخاب کنید

Specify next point:   نقطه بعدی را انتخاب کنید

Specify next point or [Close/Fit tolerance] :  نقطه بعدی را انتخاب کنید

با نوشتن حرف C نقطه ابتدایی را به نقطه انتهایی ترسیمی وصل می کنیم.

هنگامی که خطوط ترسیم شد ، با زدن اینتر باید دستورات زیر را انجام دهیم:

Specify start tangent:   مقدار زاویه شروع را انتخاب کنید

Specify end tangent:    مقدار زاویه انتها را انتخاب کنید

Table

برای ترسیم جدول از این دستور استفاده می‏شود. طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Table در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری با فعال شدن این دستور پنجره‏ Insert Table ظاهر می‏شود که در آن می‏توانیم مشخصات جدول را تعیین کنیم.

اکنون به توضیح قسمتهای مختلف این پنجره می‏پردازم:

Table Style Setting

که در این قسمت می‏توانیم جدول‏هایی را به عنوان پیش فرض انتخاب کنیم.

Insertion Behavior

که دارای دو گزینه است:

1-  Specify Insertion Point:  اگر این گزینه فعال باشد ، می‏توانیم جدول مورد نظر را با انتخاب یک نقطه بر روی صفحه ترسیم قرار دهیم.

2- Specify Window:  اگر این گزینه فعال باشد ، می‏توانیم جدول مورد نظر را با انتخاب محدوده بر روی صفحه ترسیم قرار دهیم.

Column & Row Setting

در این قسمت می توانیم تعداد سطر و ستون و همچنین ارتفاع سطر و ستون را مشخص کنیم.

بعد از انجام تنظیمات ، دکمه OK را بزنید و  طبق انتخابی که در قسمت Table Style Setting انجام داده‏ایم ، جدول ترسیم و آماده وارد کردن اطلاعات می‏باشد.

Ellipse

برای ترسیم بیضی از این دستور استفاده می‏شود. طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن EL در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری 

بعد از اینکه این دستور فعال شد ، کارهای زیر را انجام دهید:

Specify axis endpoint of ellipse or [Arc/Center    نقطه انتهایی محور را انتخاب کنید

 Arc

با انتخاب این گزینه می‏توانیم قطاعی از یک بیضی را رسم کنیم. 

Center

با انتخاب این گزینه می‏توانیم مرکز بیضی را مشخص کنیم. 

 Specify other endpoint of axis:    نقطه انتهایی دیگر محور را مشخص کنید

 Specify distance to other axis or [Rotation]:    فاصله دیگر محورها را مشخص کنید 

با انتخاب Rotation ، نقاطی را که از قبل انتخاب کرده‏ایم ، به عنوان شعاع بزرگتر بیضی در نظر می‏گیرد.

Block

گاهی اوقات در یک نقشه یا نقشه‏های متعدد یک شکل به تعداد زیادی تکرار می‏شود. برای اینکه از ترسیم دوباره آن جلوگیری شود از این دستور استفاده می‏کنیم.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن B در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

 

بعد از فعال شدن این دستور ، پنجره  Block Definition باز می‏شود. قسمت‏های این پنجره را توضیح می‏دهم.

Name

نام بلوک مورد نظر را انتخاب کنید.

 

Base Point

در این قسمت هم می‏توانیم با زدن کلید Pick Point یک نقطه را بر روی صفحه انتخاب کنیم و هم می‏توانیم با وارد کردن مقادیر X,Y,Z نقطه مورد نظر را تعیین کنیم. این قسمت برای این است که هر بار که بلوک مورد نظر را فراخوانی می‏کنیم بر طبق نقطه‏ای که انتخاب کرده‏ایم ، فراخوانی شود. اگر هیچ نقطه‏ای انتخاب نکنیم نرم‏فزار نقطه 0،0 را به عنوان نقطه مورد نظر انتخاب می‏کند.

 

توجه: بهتر است که نقطه انتخابی نزدیک شکل یا داخل شکل انتخاب شود.

 

Objects

در این قسمت شکل مورد نظر را انتخاب می‏کنیم. به وسیله دکمه Select Object می‏توانیم شکل مورد نظر را انتخاب کنیم و یا با زدن دکمه Quick Select فقط موضوعاتی را که انتخاب می‏کنیم (موضوعاتی مانند: رنگها ، نوع خطها ، لایه‏ها و ...) می‏توانیم به بلوک تبدیل کنیم. این گزینه باعث می‏شود که سریعتر موضوع مورد نظر را انتخاب کنیم.

در قسمت Objects با انتخاب گزینه Retain موضوع انتخابی به تغییری نمی‏کند و به همان صورت اولیه باقی می‏ماند. با انتخاب گزینه Convert to block موضوعی را که انتخاب کرده‏ایم به صورت یکپارچه تبدیل می‏شود. یعنی موضوع انتخابی تبدیل به بلوک می‏شود. با انتخاب گزینه Delete موضوع انتخابی بعد از اینکه تبدیل به بلوک شد ، حذف می‏شود.

 

Setting

دراین قسمت می‏توانیم واحد اندازه‏گذاری بلوک را تعیین کنیم.

 

اگر گزینه open in block editor را انتخاب کنید ، بعد از زدن دکمه Ok مستقیم وارد صفحه ویرایش بلوک مورد نظر می‏شویم.

Block Editor

گاهی اوقات لازم داریم که بلوک مورد نظر را ویرایش کنیم و یا یک بلوک جدید ترسیم کنیم. به وسیله این دستور می‏توانیم این کارها انجام دهیم.

طریقه فعال نمودن

1-     نوشتن Bedit یا BE در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Tools

بعد از فعال شدن دستور ، پنجره  Edit Block Definition ظاهر می‏شود. در قسمت Block to creat or edit نام بلوک مورد نظر یا یک نام جدید برای بلوک جدید را وارد می‏کنیم و با زدن دکمه Ok وارد محیط ویرایش بلوک می‏شویم. این محیط نیز مانند محیط ترسیم کد می‏باشد. 

بازخوانی بلوک

برای بازخوانی بلوک مورد نظر باید Insert یا I را در خط فرمان بنویسید. بعد از اجرای دستور پنجره Insert ظاهر می‏شود.

 

این پنجره شامل:

 

Name

که نام بلوک مورد نظر را نوشته و یا آدرس بلوک مورد نظر را وارد می‏کنیم.

 

Insertion Point

در این قسمت می‏توانیم مختصات مورد نظر را برای اینکه بلوک در آن نقطه ایجاد شود وارد کنیم. من پیشنهاد می‏کنم که گزینه Specify On-screen را فعال کنید تا بلوک مورد نظر طبق مختصات پیش فرض ایجاد شود.

 

Scale

در این قسمت می‏توانیم مقیاس بلوک را تغییر دهیم. با وارد کردن یک عدد جلوی x ، مقیاس بلوک در همه محورها به یک اندازه تغییر می‏کند. اگر گزینه Uniform Scale را از انتخاب خارج کنیم ، می‏توانیم در همه محورها به بلوک مورد نظر مقیاس بدهیم.

 

Rotation

در این قسمت می‏توانیم یک زاویه وارد کنیم که بلوک بر طبق آن زاویه بچرخد

یک راه ساده‏تر برای ساخت بلوک

برای اینکار در خط فرمان ، –w یا –wblock را بنویسید. با انجام اینکار وارد پنجره Creat Drawing File می‌شویم ، که باید نام بلوک مورد نظر و محل ذخیره را تعیین کنید.

 

بعد از تعیین نام و محل ذخیره ، باید کارهای زیر را انجام دهیم:

Enter name of existing block or

[= (block=output file)/* (whole drawing)] :

که باید نام بلوک را وارد کنید ( به خاطر اینکه در مرحله قبل این‏کار را انجام دادیم ، با زدن اینتر به مرحله بعد می‏رویم)

Specify insertion base point:    نقطه پایه را تعیین کنید.

Select Object:   موضوع را انتخاب کنید.

بعد از انتخاب موضوع و زدن اینتر خواهید دید که موضوع انتخاب شده پاک می‏شود. برای برگرداندن آن باید Undo یا U را در خط فرمان بنویسید. به این صورت ، شکل دوباره ظاهر می‌‏شود.

 

برای بازخوانی بلوک مورد نظر می‏توانیم از روش قبل استفاده کنیم.

مزیت این فرمان این است که موضوعاتی را که به عنوان بلوک انتخاب می‏کنیم ، در یک فایل ذخیره می کند و برای ویرایش احتیاج به رفتن به محیط Block Editor نیست.

Point

]گاهی اوقات لازم داریم که برای ترسیم یک شکل و برای تسریع در ترسیم از نقطه‏هایی استفاده کنیم. به همین منظور از این دستور استفاده می‏کنیم.

طریقه فعال نمودن

1-     نوشتن Point در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

 

با فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام می‏دهیم:

Specify a point:  یک نقطه بر روی صفحه انتخاب کنید

 

این دستور در منوی آبشاری Draw دارای 4 گزینه می‏باشد:

 

Single Point

می‏توانیم یک نقطه بر روی صفحه بگذاریم.

 

Multiple Point

با انتخاب این دستور می‏توانیم تعداد بیشماری نقطه بر روی صفحه بگذاریم.

دو دستور بعدی را به صورت مجزا توضیح می‏دهم

Divide

برای تقسیم یک خط به اندازه‏های مساوی از این دستور استفاده می‏کنیم.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Div در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از زیر دستورات Point در منوی آبشاری Draw

 

نکته: برای استفاده از این دستور ، ابتدا باید یک خط ترسیم کنیم.

 

با فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام می‏دهیم:

 

Select object to divide:  موضوع را برای تقسیم شدن انتخاب کنید (در اینجا خط ترسیم شده را انتخاب می‏کنیم)

 

Enter the number of segments or [Block]:  تعداد تقسیمات را وارد کنید

با انتخاب Block باید نام بلوک مورد نظر را وارد کنیم ( ساخت بلوک را بعدن توضیح خواهم داد) و با انتخاب اینکه بلوک ، هم تراز خط انتخاب شده باشد یا خیر ، بلوک موردنظر در جای تقسیمات قرار می‏گیرد.

حال اگر تعداد تقسیمات را وارد کنیم خط انتخاب شده به قسمت‏های مساوی تقسیم می‏شود

Measure

گاهی اوقات لازم داریم که مقدار تقسیمات را در یک پاره‏خط به دلخواه خودمان مشخص کنیم. به همین منظور از این دستور استفاده می‏کنیم.

طریقه فعال نمودن

1-     نوشتن Measure در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از زیر دستورات Point در منوی آبشاری Draw

 

با فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام می‏دهیم:

Select object to measure:  موضوع را برای تقسیمات انتخاب کنید (در اینجا پاره‏خطی را که ترسیم کرده‏اید انتخاب می‏کنیم)

Specify length of segment or [Block]:  طول تقسیمات را وارد کنید. در اینجا نیز می‏توانید یک بلوک را برای قرار گرفتن بر روی تقسیمات انتخاب کنید.

Hatch

به معنی هاشور زدن است. در مواقعی که بخواهیم یک جسم برش خورده را هاشور بزنیم از این دستور استفاده می‏کنیم.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن حرف H در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

 

بعد از اینکه این دستور فعال شد ، پنجره Hatch and Gradient ظاهر می‏شود. قسمت‏های مختلف این پنجره را توضیح می‏دهم:

 

Type and Pattern

در این قسمت می‏توانیم نوع و مدل‏های مختلف هاشور را انتخاب کنیم.

 

Angle and Scale

در این قسمت می‏توانیم زاویه و مقیاس هاشور انتخابی را مشخص کنیم.

 

Hatch Origin

در این قسمت می‏توانیم تغییراتی را در نوع هاشور به وجود بیاوریم.

 

تذکر: پیشنهاد می‏کنم که برای هاشور زدن همیشه از گزینه Use Current Origin استفاده کنید.

 

Boundaries

Add: Pick Point  با انتخاب یک نقطه در داخل شکل ترسیم شده ، آن قسمت به عنوان منطقه هاشور انتخاب می‏شود.

 

Add: Select Object با انتخاب موضوع مورد نظر یا خطوطی که شکل را تشکیل می‏دهند ، منطقه هاشور مشخص می‏شود.

 

Inherit Properties

با انتخاب این گزینه می‏توانیم هاشوری که قبلن انتخاب شده را دوباره انتخاب کنیم.

Gradient

نوع دیگری از هاشور که به صورت سایه روشن (گرافیکی) می‏باشد.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Gradient در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

 

راهنمایی: پنجره Hatch دارای دو نوار ابزار می‏باشد. بنابراین دستور Hatch را فعال و نوار ابزار Gradient را انتخاب کنید.  

قسمت‏های مختلف این پنجره را توضیح می‏دهم:

 

Color

این قسمت برای تعیین رنگ هاشور و همچنین انتخاب تک رنگی یا دو رنگی بودن هاشور مورد استفاده قرار می‏گیرد.

 

Orientation

برای انتخاب زاویه و در مرکز بودن هاشور استفاده می‏شود.

 

بقیه قسمتها مانند دستور Hatch می‏باشد.

Boundary

در مواقعی لازم است یک شکل ترسیم شده که خطوط آن با هم یک‏پارچه نیستند را به صورت یک شکل یک‏پارچه درآوریم. با این دستور می‏توانیم شکل ترسیمی را به صورت یک شکل یک‏پارچه درآوریم.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Bpoly در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

 

بعد از اینکه دستور فعال شد ، یک پنجره ظاهر می‏شود که قسمت‏های آن را توضیح می‏دهم.

 

Pick Point

با انتخاب یک نقطه در داخل شکل ترسیم شده ، آن قسمت به عنوان محدوده‏ی مورد نظر انتخاب می‏شود.

 

نکته: برای استفاده از این دستور محدوده انتخابی ، باید حتمن یک شکل بسته باشد.

 

Boundary retention

که با انتخاب Polyline ، شکل انتخابی به صورت یک شکل یکپارچه و قابل تغییر می‏شود. یعنی اگر شکل را انتخاب کنیم و گریپ‏های آن را بگیریم و به این طرف و آن ‏طرف بکشیم ، گریپ انتخابی به هر طرفی که بخواهیم کشیده می‏شود.

نکته: گریپ به نقطه‏هایی می‏گویند که وقتی شکل را انتخاب می‏کنیم در محل شکست‏ها یا در وسط پاره خطها ، مربع‏های آبی رنگی دیده می‏شود که به وسیله این نقاط خطوط قابلیت تغییر دارند.

 

با انتخاب region ، شکل انتخابی به صورت یک‏پارچه و غیر قابل تغییر می‏شود. یعنی اگر شکل را انتخاب کنیم و گریپ‏های آن را بگیریم و کل شکل حرکت می‏کند.

Region

این دستور همان گزینه Region در دستور Boundary است.

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Reg در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

3-     انتخاب این دستور از منوی تصویری

 

بعد از فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام دهید:

Select Object: موضوع را انتخاب کنید که باید همه خطوط مورد نظر را انتخاب کنید.

Wipeout

برای کشیدن یک شکل بسته استفاده می‏شود. یکی از قابلیت‏های این دستور این است که هر شکلی که در زیر این شکل قرار بگیرد ، محو می‏شود.

 

طریقه فعال نمودن:

1-     نوشتن Wipeut در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

 

بعد از فعال شدن این دستور کارهای زیر را انجام دهید:

Specify first point or [Frames/Polyline] :   اولین نقطه را انتخاب کنید

 

Polyline

با انتخاب این گزینه می‏توانیم یک شکل بسته ترسیم کنیم.    

Frames

با انتخاب این گزینه و با انتخاب کلمه Off ، تمام شکل‏هایی که با این دستور ترسیم شده ناپدید می‏شوند. اگر بخواهیم که این شکل‏ها پدیدار شوند ، مراحل بالا را انجام می‏دهیم و کلمه On را انتخاب می‏کنیم.

Revision Cloud    

در بعضی شکل‏ها احتیاج داریم که یک قسمت را مورد توجه قرار دهیم. برای این کار از این دستور استفاده می‏کنیم. این دستور یک ابر دور محلی که مشخص می‏کنیم ترسیم می‏کند.

 

طریقه فعال نمودن

1-     نوشتن دستور Revcloud در خط فرمان

2-     انتخاب این دستور از منوی آبشاری Draw

 

بعد از فعال شدن این دستور ، کارهای زیر را انجام می‏دهیم:

Specify start point or [Arc length/Object/Style]